De prins schaamde zich zo erg dat hij van plan was het feest stiekem te verlaten, zodat hij niet langer naar die ongemakkelijke scène hoefde te kijken.
Maar toen de dans voorbij was, gebeurde er iets zó onverwachts dat alle aanwezige gasten letterlijk verstijfden van verbazing.
Die avond werd in het paleis de dertigste verjaardag van prins Edward gevierd.
De voorbereidingen voor het feest hadden weken geduurd. De enorme zaal was versierd met duizenden kaarsen en verse bloemen, de muzikanten hadden plaatsgenomen bij de koninklijke troon en de lange tafels bogen door onder het gewicht van kostbare en verfijnde gerechten.
Honderden mensen waren gekomen om de troonopvolger te feliciteren: leden van adellijke families, militairen, adviseurs van de koning en afgevaardigden uit naburige koninkrijken.
Naast de prins zat zijn vrouw Isabella.
Ze waren pas acht maanden eerder getrouwd en veel mensen aan het hof bleven commentaar leveren op de keuze van de troonopvolger.
**ISABELLA WOOG ONGEVEER 130 KILOGRAM EN VERSCHILDE STERK VAN DE VROUWEN DIE DE HOFLEDEN GEWEND WAREN AAN DE ZIJDE VAN PRINSEN TE ZIEN. VOORAL JONGE ARISTOCRATISCHE VROUWEN DREVEN VAAK DE SPOT MET HAAR. NATUURLIJK DEDEN ZE DAT FLUISTEREND, ZODAT ISABELLA HEN NIET KON HOREN.**
Toen het diner bijna voorbij was, stond de vrouw onverwacht op van haar stoel.
— Ik heb een bijzondere verrassing voor mijn man voorbereid — kondigde ze glimlachend aan.
Edward keek verbaasd naar zijn vrouw.
— Wat voor verrassing?
Isabella antwoordde echter niet. Ze knikte alleen in de richting van de muzikanten. Enkele seconden later begon de muziek te spelen. Isabella trok haar zware mantel uit en liep naar het midden van de enorme zaal.
Even later begon ze te dansen. De eerste paar seconden keken de gasten haar in volledige stilte aan. Al snel klonk er echter aan een van de tafels een zacht gegiechel.
Even later lachte iemand anders.
**— GAAT ZE ECHT VOOR HET HELE HOF DANSEN? WAT EEN SCHANDE — FLUISTERDE EEN VAN DE JONGE VROUWEN TEGEN HAAR VRIENDIN.**
De andere vrouw bedekte haar mond met haar hand om haar lach in te houden. Al snel verspreidden de fluisteringen zich bijna door de hele zaal. Isabella bleef echter dansen.
Ze glimlachte naar haar man, draaide mee op het ritme van de muziek en gedroeg zich alsof ze helemaal niet merkte wat er om haar heen gebeurde.
Edward voelde zich met elke seconde ongemakkelijker. Hij zag hoe de gasten veelbetekenende blikken met elkaar uitwisselden. Hij zag spottende glimlachjes en hoorde onderdrukt gelach. Op een gegeven moment liet de prins zijn hoofd zakken.
Het enige wat hij wilde, was dat de muziek zo snel mogelijk zou stoppen. Even later stond hij zonder een woord op. Edward besloot ongemerkt via een zijdeur weg te glippen en na een paar minuten terug te keren, wanneer de hele voorstelling voorbij zou zijn.
Hij had nog maar een paar stappen gezet toen de muziek plotseling stopte.
Isabella had haar dans beëindigd. Zwaar ademend na de inspanning bleef ze midden in de zaal staan. Om haar heen heerste volmaakte stilte.
Sommige gasten glimlachten nog steeds, wachtend op de reactie van de prins. Maar zodra de dans voorbij was, gebeurde er iets zo verrassends dat iedereen letterlijk verstijfde.
**PLOTSELING KLONK ER ACHTER HEN LUID APPLAUS. BIJNA IEDEREEN DRAAIDE TEGELIJKERTIJD HET HOOFD OM.**
**Degene die was begonnen te klappen, was de koning zelf.**
Hij beperkte zich niet tot een paar gewone applausgeluiden. Hij stond op van zijn troon en keek Isabella met een brede glimlach aan.
Een seconde later stond ook de koningin naast hem op. Ook zij begon te applaudisseren.
— Bravo! — riep de koningin met duidelijke bewondering.
De koning lachte en keek vervolgens naar zijn zoon.
— Edward, je hebt buitengewoon veel geluk dat je zo’n vrouw hebt getroffen. Niet iedere vrouw kan haar man zoveel vreugde bezorgen en zich tegelijkertijd niets aantrekken van de mening van anderen.
**DE GEZICHTSUITDRUKKINGEN VAN DE AANWEZIGE GASTEN VERANDERDEN IN ÉÉN OGENBLIK.**
Dezelfde mensen die Isabella slechts enkele seconden eerder hadden uitgelachen, zaten nu volledig verbijsterd. Even later begon iemand aarzelend te klappen.
Al snel deed een tweede persoon mee. Daarna een derde.
En binnen enkele ogenblikken stond de hele enorme zaal op de been en beloonde de vrouw van de prins met een daverend applaus.
Edward stond nog steeds bij de deur. Hij keek naar zijn gelukkige vrouw, zijn glimlachende ouders en de honderden gasten die van hun plaatsen waren opgestaan.
En voor het eerst die avond voelde hij zich werkelijk beschaamd. Alleen schaamde hij zich dit keer helemaal niet voor Isabella.
