Al vier jaar lang vond in het paleis regelmatig dezelfde merkwaardige selectie plaats.
Adrian was de enige troonopvolger en de koninklijke adviseurs drongen er al lange tijd op aan dat hij eindelijk zou trouwen. Dochters van de rijkste families, buitenlandse prinsessen en meisjes die als de mooiste van het hele land werden beschouwd, kwamen naar het koninkrijk.
De prins stelde echter één eigenaardige voorwaarde.
— Mijn toekomstige vrouw moet perfecte benen hebben.
Aanvankelijk dacht iedereen dat het gewoon weer een bevlieging was van een verwende jonge aristocraat. Adrian gaf de hofambachtslieden echter opdracht een vreemd apparaat van hout en metaal te bouwen. Het bestond uit twee hoge, smalle delen, met aan de binnenkant markeringen en kleine beweegbare plaatjes.
Elke kandidate moest in het apparaat stappen en daar enkele seconden volledig stil blijven staan.
De prins heeft nooit aan iemand uitgelegd wat de machine werkelijk onderzocht.
Maandenlang bereidden de meisjes zich voor op de selectie. Ze vielen af, oefenden dansen, leerden zich met uitzonderlijke elegantie te bewegen en sommigen lieten zelfs speciale schoenen maken waardoor hun benen langer leken.
**ELKE KEER EINDIGDE ALLES ECHTER OP PRECIES DEZELFDE MANIER.**
Adrian keek naar de meters van het apparaat en zei kalm:
— De volgende.
In de loop van enkele jaren hadden honderden meisjes de proef ondergaan, maar de prins had er niet één gekozen.
Op een dag begon er opnieuw een selectie in het paleis. In de enorme zaal stonden tientallen kandidaten in kostbare jurken opgesteld. Aan weerszijden stonden koninklijke wachters, en naast het mysterieuze apparaat stond de oude meester Leon, die vóór elke proef persoonlijk controleerde of het goed werkte.
Plots verscheen helemaal achteraan in de rij een meisje dat totaal anders was dan de anderen.
Ze heette Emma. Ze was klein, had een voller figuur en droeg een eenvoudige bordeauxrode jurk. Toen de andere kandidaten haar zagen, keken ze eerst verbaasd naar haar en begonnen even later zachtjes te giechelen.
**— WIL ZE ECHT DE BEENPROEF DOORSTAAN?**
— Misschien heeft niemand haar verteld waarvoor ze eigenlijk hier is?
Emma hoorde ieder woord, maar antwoordde niet.
Toen het eindelijk haar beurt was, keek zelfs meester Leon haar ongemakkelijk aan.
— Mevrouw, het apparaat is nogal smal. Misschien voelt u zich er niet prettig in.
Opnieuw klonk er gedempt gelach vanuit de andere kant van de zaal. Emma keek de meester echter rustig aan.
— Als de regels voor iedereen hetzelfde zijn, wil ik het ook proberen.
Adrian, die tot dat moment nauwelijks aandacht had geschonken aan de opeenvolgende kandidaten, keek plotseling op.
**— LAAT HAAR DE PROEF AFLEGGEN.**
Het gelach verstomde onmiddellijk.
Emma liep naar het apparaat. Alle blikken waren op haar gericht.
Enkele meisjes glimlachten nog steeds in zichzelf, kennelijk ervan overtuigd dat ze zo meteen getuige zouden zijn van een bijzonder gênante scène.
Emma bleef voor het apparaat staan.
Meester Leon keek nogmaals naar de prins, alsof hij zich ervan wilde verzekeren dat hij de test echt moest beginnen.
Adrian knikte alleen.
Het meisje plaatste voorzichtig haar voeten in de twee vergulde delen van het apparaat.
**DE MEESTER LIET LANGZAAM HET EERSTE MEETPLAATJE ZAKKEN.**
Er klonk een zacht metalen klikje.
Toen een tweede.
Leon keek naar de meters.
En plotseling verstijfde hij.
De glimlachen op de gezichten van de kandidaten begonnen te verdwijnen.
De oude meester boog zich over het apparaat, alsof hij niet kon geloven wat hij zojuist had gezien.
Hij controleerde één meter.
Daarna de tweede.
Vervolgens activeerde hij het mechanisme opnieuw.
In de zaal werd het zo stil dat zelfs de kleinste beweging van de metalen onderdelen hoorbaar was.
Emma bleef bewegingloos staan en begreep niet waarom de test veel langer duurde dan bij de andere vrouwen.
Uiteindelijk richtte Leon zich langzaam op.
Zijn gezicht zag er totaal anders uit dan enkele seconden eerder.
Hij draaide zich naar de troon.
— Uwe Hoogheid…
**ADRIAN KEek HEM AANDACHTIG AAN.**
En toen stond de prins, voor het eerst tijdens de hele selectie, plotseling op van zijn plaats.
— Wat is er gebeurd?
De meester keek nog eenmaal naar de uitslag en sprak toen de woorden waarna niemand in de zaal nog lachte 😳😱
— Ze is geslaagd.
Een golf van ongeloof trok door de zaal. De meisjes die enkele minuten eerder nog om Emma hadden gelachen, staarden nu volkomen verbijsterd naar haar.
Adrian kwam onmiddellijk dichterbij.
— Leg het uit.
**TOEN VERTELDE DE MEESTER IETS WAT ONTHULDE DAT DE MENSEN AL DIE JAREN DE WERKELIJKE BETEKENIS VAN DEZE PROEF VOLLEDIG VERKEERD HADDEN BEGREPEN.**
Het bleek dat het apparaat nooit de schoonheid van vrouwenbenen had gemeten.
Enkele jaren eerder had Adrian tijdens een jacht een ernstig ongeluk gehad. Na dat incident ontdekten de beste artsen van het koninkrijk dat hij leed aan een zeldzame erfelijke gewrichtsaandoening. De ziekte hinderde hem nauwelijks in zijn dagelijks leven, maar de artsen waarschuwden de prins dat het risico om de aandoening aan zijn toekomstige kinderen door te geven zeer groot was.
Toen ontdekte de hofarts een opmerkelijk verband. Bij mensen met een bepaalde voetbouw en een specifieke stand van de kniegewrichten kwam een erfelijke factor die, in combinatie met Adrians ziekte, het grootste gevaar vormde voor toekomstige nakomelingen, uiterst zelden voor.
Precies daarom had meester Leon het mysterieuze apparaat gebouwd.
De machine controleerde niet de lengte of slankheid van de benen. Ze analyseerde de stand van de voeten en knieën en de manier waarop het lichaamsgewicht werd verdeeld.
Adrian had er bewust voor gezorgd dat iedereen geloofde dat hij op zoek was naar een vrouw met „perfecte benen”. Hij wilde namelijk niet dat de kandidaten vooraf de werkelijke parameters van de test zouden ontdekken en op welke manier dan ook zouden proberen de uitslag te beïnvloeden.
**DE MEESTER KEek NOGMAALS NAAR DE METERS.**
— In vier jaar tijd is dit de eerste bijna perfecte overeenkomst.
Emma keek zichtbaar ongemakkelijk naar de prins.
— Dus nu moet u met mij trouwen?
In de zaal viel een absolute stilte.
Adrian keek een ogenblik naar het meisje en barstte toen onverwacht in lachen uit.
