Zonder de bewakingscamera zou niemand geloofd hebben wat er die dag rond 14.00 uur gebeurde.
Een verdacht uitziende man betrad midden op de dag de kleine winkel. Hij droeg een grijze capuchon die zijn gezicht bijna volledig bedekte, zijn handen waren getatoeëerd en zijn blik was zwaar en waakzaam. Op het eerste gezicht wekte hij geen vertrouwen, en als iemand hem bij de ingang had gezien, zou diegene zeker argwaan hebben gekregen.
Hij ging naar binnen en liep langzaam langs de schappen, op zoek naar water, maar plotseling viel hem iets vreemds op. Achter de toonbank lag de kassière te slapen, met haar hoofd in haar handen. De kassa stond open, er lag geld naast en er was niemand anders in de winkel. Stilte, alleen het zachte gezoem van de koelkasten en de geluiden van de straat buiten het raam.
De man bleef staan en staarde een paar seconden naar het slapende meisje. Daarna keek hij langzaam om zich heen om te controleren of hij wel echt alleen was in deze grote winkel. De tijd drong; er kon elk moment iemand binnenkomen.
Zijn blik werd nog intenser, alsof hij de situatie razendsnel analyseerde. Iedereen had van zo’n kans gebruik kunnen maken. Het was zo makkelijk. Je kon het geld pakken en weggaan, of pakken wat je nodig had uit de schappen en niet betalen.
De man zette een stap richting de kassa, toen nog een. Even leek het erop dat er iets ergs stond te gebeuren. Hij boog zelfs een beetje voorover om te controleren of de kassière misschien sliep.
Plotseling stopte hij echter en keek omhoog, terwijl hij zorgvuldig het plafond en de hoeken van de kamer afspeurde. Hij zocht naar camera’s.
TOEN HIJ ER EEN ZAG, KEKEK HIJ ER EEN PAAR SECONDEN RECHT IN, ALSOF HIJ BEGREEP DAT IEMAND HEM IN DE GATEN HAD. EN DAT IS WAT ER GEBEURDE 😯😱
Hij pakte rustig een fles water en een paar benodigdheden uit het schap. Hij liep naar de kassa en legde alles netjes neer, zoals een gewone klant betaamt. Vervolgens haalde hij het geld tevoorschijn en telde het zorgvuldig af. Hij legde het vlak naast de slapende hand van de kassière, nog iets dichterbij, zodat ze het zeker zou zien als ze wakker werd.
Na een moment keek hij haar nog eens aan, alsof hij wilde controleren of alles in orde was. Daarna liep hij om de toonbank heen, vond het bordje en draaide het, voordat hij de winkel verliet, naar de ‘gesloten’-kant om te voorkomen dat iemand per ongeluk naar binnen zou gaan.
De deur sloot zachtjes achter hem en de winkel was weer leeg.
Toen de bewakingsbeelden later werden teruggekeken, geloofde aanvankelijk niemand zijn ogen. De man die eruitzag als een dief bleek de enige te zijn die zich als een normaal mens gedroeg.
Soms kan de schijn bedriegen.
