Op slechts tweeëntwintigjarige leeftijd dacht Sofia aan totaal andere dingen dan haar leeftijdsgenoten. Terwijl zij relaties aangingen, reisden en nieuwe kleding uitzochten, vroeg zij zich af hoe ze haar gezin van enorme schulden kon redden.
Na de dood van haar vader waren er onbetaalde leningen achtergebleven, haar moeder kon door aanhoudende gezondheidsproblemen nauwelijks nog werken en haar jongere broer zou binnenkort aan zijn studie beginnen. Er was eigenlijk alleen genoeg geld voor de meest noodzakelijke uitgaven.
Precies in die periode ontmoette Sofia Richard.
De man was 61 jaar oud. Hij bezat meerdere bouwbedrijven, woonde alleen in een enorm huis en had na de dood van zijn eerste vrouw al meer dan tien jaar geen serieuze relatie meer gehad.
Richard begon vrijwel onmiddellijk Sofia het hof te maken. Hij verborg zijn bedoelingen niet en na slechts enkele maanden vroeg hij haar ten huwelijk.
Toen anderen hiervan hoorden, kwamen bijna allemaal tot dezelfde conclusie.
— Natuurlijk gaat het haar om zijn geld.
Sofia begreep maar al te goed hoe de situatie er van buitenaf uitzag. Het ergste was echter dat de mensen die dit zeiden niet helemaal ongelijk hadden.
**NOG VOOR DE BRUILOFT VROEG HET MEISJE RICHARD OM EEN PRIVÉGESPREK.**
— Ik moet je de waarheid vertellen. Ik respecteer je, maar ik hou niet van je. Als we trouwen, wil ik niet dat je van mij gevoelens verwacht die ik je niet kan geven.
Ze was ervan overtuigd dat de man boos zou worden, maar Richard antwoordde volkomen rustig:
— Ik begrijp het.
Toen vertelde Sofia hem nog iets.
Door hevige angst en voortdurende spanning kon ze bijna niet slapen. Al enkele maanden gebruikte ze slaappillen die door een arts waren voorgeschreven en ze was van plan die ook na de bruiloft te blijven gebruiken.
Richard had daar geen bezwaar tegen. Een week later trouwden ze.
**NA DE BRUILOFT VERANDERDE SOFIA’S LEVEN DAADWERKELIJK TOTAAL. ALLE SCHULDEN VAN HAAR FAMILIE WERDEN AFGEBETAALD, HAAR JONGERE BROER KREEG HET GELD DAT HIJ VOOR ZIJN STUDIE NODIG HAD EN HAAR MOEDER HOEFDE EINDELIJK NIET MEER IN CONSTANTE ANGST TE LEVEN DAT ZE HAAR HUIS ZOU VERLIEZEN.**
Hun huwelijk was echter nogal ongewoon. Elke avond rond elf uur slikte Sofia een tablet, ging aan haar kant van het enorme bed liggen en viel ongeveer twintig minuten later diep in slaap.
Richard eiste nooit intimiteit van haar en gedroeg zich tegenover zijn jonge vrouw over het algemeen buitengewoon voorzichtig.
Zo verliep hun leven bijna drie weken lang. Toen begon Sofia iets verontrustends op te merken.
Soms had ze midden in de nacht het gevoel dat iemand naast het bed liep. Een paar keer leek het haar, ergens op de grens tussen slaap en waken, zelfs alsof ze Richards stem hoorde.
’s Ochtends vroeg ze hem:
— Praatte je vannacht tegen me?
— Dat heb je alleen maar gedroomd, antwoordde de man.
**OP EEN NACHT WERD SOFIA ECHTER ROND VIER UUR ‘S OCHTENDS WAKKER EN ZAG ZE DAT HAAR KUSSEN OP DE VLOER LAG EN HAAR HAAR HELEMAAL DOORDRENKT WAS VAN HET ZWEET.**
Ze herinnerde zich absoluut niets.
De volgende nacht gebeurde er iets dat nog vreemder was.
’s Ochtends voelde Sofia zich alsof ze helemaal niet had geslapen. Haar spieren deden pijn, haar hart klopte veel te snel en het laken onder haar lichaam was vochtig.
— Wat gebeurt er met me?
Richard was niet meer in de slaapkamer.
Op dat moment werd Sofia voor het eerst echt bang. De hele dag kon ze maar aan één vraag denken: wat gebeurde er ’s nachts eigenlijk wanneer de tabletten ervoor zorgden dat ze zo diep sliep dat ze zich de volgende ochtend niets herinnerde?
Hoe langer ze erover nadacht, hoe verontrustender de kleine details van de afgelopen dagen werden.
**WAAROM HOORDE ZE DE STEM VAN HAAR MAN?**
Waarom werd ze uitgeput wakker?
Waarom bleef Richard volhouden dat ze alles alleen maar had gedroomd?
En vooral — waarom kon ze zich zelfs geen paar seconden van die vreemde nachtelijke gebeurtenissen herinneren?
Diezelfde avond kocht het meisje een kleine camera en verstopte die op een boekenplank, precies tegenover het bed.
Ze vertelde haar man geen woord.
Die nacht deed ze precies wat ze altijd deed: ze nam een tablet, ging in bed liggen en deed het licht uit.
De volgende ochtend pakte ze vrijwel meteen na het wakker worden haar telefoon en opende de opname.
**ZE SPOELDE DE BEELDEN LANGZAAM DOOR.**
Het eerste uur — niets.
Het tweede — eveneens niets bijzonders.
Sofia lag bewegingloos en Richard sliep naast haar.
Ze begon al te vermoeden dat ze zich alles werkelijk had ingebeeld, toen op het scherm het tijdstip **02:47** verscheen.
Plotseling stopte Sofia met doorspoelen.
Haar hand bleef boven het scherm hangen.
Ze staarde naar het beeld en kon niet geloven wat ze zag.
**OM 02:47 GEBEURDE ER IN DE SLAAPKAMER IETS WAAR ZE DE VOLGENDE OCHTEND HELEMAAL NIETS MEER VAN WIST.**
En toen ze zag wat er enkele ogenblikken later gebeurde, liep de angst haar over de rug 😨😳
Om 02:47 ging Sofia plotseling rechtop in bed zitten.
Het meisje zoomde in op het beeld.
Haar ogen waren open.
Het leek dus alsof ze wakker was geworden, maar de manier waarop ze roerloos zat en voor zich uit staarde, was onnatuurlijk.
Een paar seconden later kwam Richard de slaapkamer binnen.
Sofia verstijfde terwijl ze naar de opname keek.
**DE MAN LIEP NAAR HET BED, MAAR RAAKTE HAAR NIET EENS AAN.**
— Sofia, word wakker. Kijk naar me.
Het meisje leek hem echter helemaal niet te horen.
Ze stond op uit bed en liep naar de deur.
Richard rende onmiddellijk achter haar aan.
Bijna drie minuten lang registreerde de camera alleen een lege slaapkamer.
Sofia’s hart begon steeds sneller te kloppen terwijl ze de opname bekeek.
Ze had geen idee waar ze naartoe was gegaan.
**UITEINDELIJK GING DE DEUR OPNIEUW OPEN.**
Richard kwam terug naar de slaapkamer en droeg Sofia bijna in zijn armen.
Het meisje was van top tot teen doorweekt en de man ademde zwaar.
Hij legde haar op bed, pakte een handdoek, droogde zorgvuldig haar gezicht en haar, controleerde haar hartslag en ging daarna naast haar zitten.
Hij bleef vrijwel tot de ochtend bij haar.
Sofia bekeek de opname meerdere keren, maar begreep nog steeds niet wat ze precies had gezien.
Toen Richard thuiskwam, legde ze de telefoon voor hem neer.
**— Waar ben ik naartoe gegaan?**
De man zweeg lange tijd.
Uiteindelijk vertelde hij haar de waarheid.
Al in de eerste week na hun huwelijk was Sofia in haar slaap begonnen rond te lopen.
Aanvankelijk stond ze alleen uit bed op en liep ze doelloos door de slaapkamer. Later begon ze de gang op te lopen. Een paar nachten eerder had Richard haar gevaarlijk dicht bij de trap gevonden.
Maar de vorige nacht was er iets veel ernstigers gebeurd.
Sofia was, nog steeds diep in slaap, naar de begane grond gelopen, had de deur naar de tuin geopend en was recht op het zwembad afgelopen.
Ze was het water ingelopen zonder wakker te worden.
**DAAROM WAREN HAAR KLEREN, HAAR EN BEDDENGOED ‘S OCHTENDS NAT.**
Richard had haar kunnen achtervolgen en haar uit het zwembad kunnen halen.
— Waarom heb je me niets verteld? fluisterde Sofia.
Richard keek haar ernstig aan.
— Omdat je bang voor me was, antwoordde hij. — Als ik je had verteld dat ik je ’s nachts observeerde en achter je aan liep, had je misschien het ergste gedacht. Juist vandaag wilde ik je naar een arts brengen.
Nog diezelfde dag nam Sofia contact op met een specialist.
Na het consult bleek dat de nachtelijke episodes verband konden houden met de slaapmiddelen die ze gebruikte, vooral in combinatie met een periode van zeer sterke stress.
De arts paste de behandeling aan en de tabletten waarna de slaapwandel-episodes waren ontstaan, werden onder toezicht van een specialist stopgezet.
**NA ENKELE WEKEN WAREN DE NACHTELIJKE WANDELINGEN VOLLEDIG VERDWENEN.**
